Weten wat kinderen willen

0
1183
Weten wat kinderen willen

Kinderen adviseren het ziekenhuis

Voor volwassen patiënten is er in ziekenhuizen als vanzelfsprekend een patiëntenraad. Maar voor kinderen bestond zoiets nog niet. Nu wel: in Nijmegen ging in november een Kinderadviesraad van start, in Utrecht in januari een Kinderraad. Eindelijk hebben kinderen een structureel middel om invloed uit te oefenen in het ziekenhuis.

In de eerste decennia van het bestaan van Kind & Ziekenhuis was het voor de organisatie hard werken om ouders in het ziekenhuis een plek te geven naast hun kind en om hen bij ziekenhuizen als gesprekspartner in beeld te krijgen. Daarna was het tijd voor de emancipatie van het zieke kind. K&Z-directeur Hester Rippen: ‘De gezinsgerichtheid is enorm toegenomen en het is steeds gebruikelijker geworden om ook te vragen naar de mening van patiënten en ouders. Maar in de praktijk zijn het vooral de ouders die van zich laten horen. Toch hebben kinderen wel degelijk ideeën over de behandeling en begeleiding, en dat zijn vaak andere ideeën dan ouders hebben. Zo hebben verschillende ziekenhuizen al gemerkt dat verpleging en ouders glazen deuren in patiëntenkamers een goed idee vinden omdat er dan zicht is op de kinderen, maar dat de kinderen zelf zich er niet prettig bij voelen. Ze vinden het niet fijn om te kijk te liggen. Het is heel belangrijk dat dit soort ervaringen gehoord wordt en dat er ook echt iets mee gebeurt. Daar kan een kinderraad op toezien.’

Aanspreekpunt

Het Amalia Kinderziekenhuis van het Radboudumc was het eerste ziekenhuis dat de stap zette. Kind & Ziekenhuis dacht mee en K&Z-vrijwilliger Giselle van Nes hielp bij het daadwerkelijk opzetten van de Kinderadviesraad. Zij is nu voorzitter van de raad. Met haar 23 jaar is ze net wat ouder dan de doelgroep, maar toch staat ze als ervaringsdeskundige dichtbij, vertelt ze: ‘Als kind ben ik veel in ziekenhuizen geweest, en toen had ik best wel behoefte aan iets als een kinderadviesraad. Dat je samen praat over wat er in het ziekenhuis beter zou kunnen. Mijn leeftijd ligt nog dicht bij de kinderen en ik denk dat ze bij mij een goed aanspreekpunt vinden. En bij de kinderen uit de raad, natuurlijk, want we gaan ook de afdeling op om te praten over de ervaringen van de patiënten. Ons doel als raad is om iets te bereiken voor alle kinderen in het ziekenhuis.’

Band

De Kinderadviesraad werd officieel geïnstalleerd op 20 november, de Internationale Dag van de Rechten van het Kind, door kinderombudsman Marc Dullaert. De raad bestaat uit negen leden, in leeftijd variërend van elf tot zeventien jaar. De kinderen hebben een band met het ziekenhuis omdat ze er regelmatig komen vanwege een chronische ziekte, omdat ze er in het verleden behandeld zijn of omdat ze gewoon geïnteresseerd zijn in het ziekenhuis.

Weten wat kinderen willen

Hoe de werkwijze precies wordt, moet zich nog uitkristalliseren. In ieder geval komen de kinderen een paar keer per jaar bijeen. Wie vanwege zijn of haar ziekte niet bij een vergadering aanwezig kan zijn, kan via FaceTalk of Skype toch meedoen. De raad kan vragen stellen aan de leiding van het kinderziekenhuis, en brengt gevraagd en ongevraagd advies uit. Het eerste wat de raad nu aan het doen is, is bepalen welke onderwerpen als eerste worden opgepakt. Uitgangspunt daarbij is een lijst met heel verschillende onderwerpen als eten en drinken, privacy en ‘hoe wil je behandeld worden?’

Eerste vergadering

Begin dit jaar kreeg ook het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht een eigen adviesorgaan voor en door kinderen, de Kinderraad. Deze raad bestaat uit tien jongens en meiden van acht tot achttien jaar, die vier keer per jaar bij elkaar komen. Een van de onderwerpen tijdens de eerste vergadering was de vraag hoe de raad andere kinderen op de hoogte kan brengen van het bestaan. Afgesproken werd dat er naast de informatie die op de WKZ-site staat ook informatie zou worden verspreid via een folder en via het infotainmentsysteem van het ziekenhuis. Een ander onderwerp dat werd besproken, is hoe kinderen hun vragen en adviezen aan de Kinderraad kunnen doorgeven. Dat kon al via de website en sociale media, maar de raad wilde meer mogelijkheden. Zo ontstond het plan om in de hal van het WKZ een zuil te plaatsen met een tablet-pc, die kinderen kunnen gebruiken om hun tips en opmerkingen te melden. Tijdens volgende vergaderingen gaat de Kinderraad onder meer bespreken hoe het eten verbeterd kan worden, en of het mogelijk gemaakt kan worden dat kinderen die zijn opgenomen via de computer onderling contact kunnen leggen.

Serieuze plek

Met de installatie van de twee kinderraden breekt een nieuwe fase aan, zegt Hester Rippen: ‘In al ons werk baseren wij ons op de rechten van het kind, en artikel 12 bepaalt dat kinderen het recht hebben om hun mening te geven over zaken die hen aangaan. Een kinderraad is hierbij onmisbaar. Het is een manier om kinderparticipatie een serieuze plek te geven in de ziekenhuisorganisatie. Daar hebben ziekenhuizen alleen maar voordeel bij, want ze kunnen veel leren van kinderen. En het goede voorbeeld is er nu, dus andere ziekenhuizen hoeven alleen maar te volgen.’