Brief van een meisje met een aangeboren hartafwijking

0
400
Brief van Nynke
Fotograaf: Sandra Stokmans

KINDEREN EN JONGEREN | In de kindzorg draait het natuurlijk om de kinderen en de jongeren. Wat zijn hun ervaringen?

Beste mensen in het ziekenhuis,

Ik ben Nynke en ik ben elf jaar. Al bijna drie jaar geef ik les over mijn aangeboren hartafwijking op mijn moeders werk aan de coassistenten. Ik heb nu al zestien groepen van ongeveer acht mensen per groep lesgegeven. Dus al ongeveer 128 mensen!

In de les vertel ik over mijn hartafwijking en over wat ik heb meegemaakt in het ziekenhuis. Ook mogen de coassistenten naar mijn hart luisteren. Tijdens deze les heb ik een aantal keer de vraag gehad: “Heb je een tip voor ons als dokters?” en “Wie vond je de leukste dokter?”

Daarop antwoord ik: “Verpleegkundige Suzan! Zij heeft me tijdens de opname waarin ik een hartoperatie moest veel gesteund, ze heeft vier dagen voor mij gezorgd en daarin mij weer leren lopen en het ALLER belangrijkste: ze heeft haar beloftes nagekomen! Ze had me bijvoorbeeld beloofd dat als ik goed dronk dat ze dan het infuus eruit zou halen, en dat heeft ze gedaan direct nadat ik mijn drinken op had. Dus Suzan zal ik nooit vergeten. Het was superfijn dat zij er meerdere dagen voor mij was. Ik gun elk kind in het ziekenhuis zo’n verpleegkundige!”

Wie ik de leukste dokter vond tijdens de opname, dat kan ik niet vertellen. Elke dag zag ik er verschillende. Ik kan me eigenlijk niet een specifiek herinneren…

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en heb ik heel veel verschillende dokters op de polikliniek gezien. Wat ik zelf heel fijn vind is dat een dokter mij als kind ook goede uitleg geeft en mijn tip is dat ze van tevoren duidelijk vertellen wat ze gaan doen bij lichamelijk onderzoek. Ik vind dat namelijk altijd heel spannend. Als de dokter dan vertelt wat hij/zij gaat doen dan helpt mij dat.

Ook weet ik inmiddels dat er heel veel goede informatie te krijgen is in het ziekenhuis en op de website met goede filmpjes over verschillende onderzoeken. Wat ook superfijn is: dat een speciaal iemand (pedagogisch medewerker) mij uitleg gaf en geruststelde toen ik een MRI kreeg.

Het zou fijn zijn als meer ouders en kinderen weten van deze mogelijkheid en daar mag best meer aandacht aan besteed worden! Het zou mij in elk geval een hele hoop stress gescheeld hebben. Wat voor mij het belangrijkste is in het ziekenhuis: geef duidelijke informatie aan het kind!

Nynke

Magazine Kind & Zorg – november 2019