Naar theatervoorstelling ‘Broos’: over jezelf kwijtraken in de zorg om een ander

Hoe is het om moeder, vader, broer of zus te zijn van een kind met een zorgbehoefte? Daarover gaat de voorstelling ‘Broos’ van Matzer Theaterproducties. Kim Rabbie – Baauw ging erheen samen met haar gezin, familie, vrienden én het hele zorgnetwerk rondom dochter Eline. Het werd voor iedereen een ervaring om nooit te vergeten.

door Kim Rabbie – Baauw

Beste zorgouders, zorgverleners en anderen die met een kind met een zorgbehoefte en hun naasten te maken hebben. Graag wil ik met jullie de volgende ervaring delen.

Begin 2024 riep ik dat ik één keer in ons leven het hele netwerk rond Eline, onze dochter met een uitdagende zorgvraag, bij elkaar wil brengen. Om dan gezamenlijk naar een theatervoorstelling te gaan. Een voorstelling die laat voelen en beleven hoe het is om een kind met een zorgbehoefte te hebben.

Hoeveel mensen zouden we dan in de zaal hebben? Zou dit het onderlinge begrip vergroten? Welke nieuwe verbindingen zou het opleveren?

Jezelf kwijtraken

Onlangs was het zover. We gingen naar ‘Broos – als je oogt hebt voor iedereen, wie ziet jou dan?’ Een voorstelling van Matzer Theaterpoducties over hoe je jezelf kwijt kunt raken in de zorg om een ander.

Na anderhalf jaar voorbereiding stonden wij, in al onze kwetsbaarheid, temidden van ons gehele netwerk. Familie, vrienden, collega’s, zorgprofessionals van ons zorgteam thuis en van het ziekenhuis, de apotheek, mensen van school en leveranciers van hulpmiddelen.

Ons complexe kaartenhuis

Ook indirect betrokkenen waren erbij. Onze zorgverzekeraar, het zorgkantoor, de gemeente en zelfs de rijksoverheid. Een zaal vol met zo’n 150 mensen van bijna 40 verschillende bedrijven en instanties. Mensen die allemaal deel uitmaken van ons complexe kaartenhuis.

Toen het zaallicht doofde werd het stil.

Lottie Hellingman en Helge Slikker speelden en zongen zo kwetsbaar en integer over dat wat wij zo moeilijk in woorden kunnen uitleggen. Ons leven werd voelbaar. Iedereen keek, luisterde en werd geraakt vanuit zijn of haar eigen context.

Herkenning en begrip

Na de voorstelling, tijdens de publieksdialoog, zocht een ieder naar woorden voor alle emoties en gedachten. De reacties waren eerlijk, kwetsbaar en persoonlijk. Er was herkenning, er was begrip. Er was besef van zaken die men zich nooit eerder gerealiseerd had.

Ook waren er gedachten, gevoelens en vragen die nog niet hardop uitgesproken konden worden. Die bereikten ons in de dagen na de voorstelling.

Het laatste woord kwam onverwacht van heel dichtbij. Onze zoon vroeg de microfoon en sprak de zaal toe over zijn rol als ‘brus’. “Niemand mag vergeten dat brus-zijn geen keuze is, maar dat je ermee moeten dealen,” zei hij. Daar moet aandacht voor zijn.

Zijn vader sloot af met: “Wij moeten goed voor onszelf zorgen. Zorgen jullie dan ook goed voor jezelf – zodat jullie ook een beetje voor ons kunnen zorgen?”

Aan het denken gezet

Enkele reacties na afloop: “Het heeft me aan het denken gezet.” En: “Wat was het een mooie avond, en wat is mijn dank groot dat ik hierbij aanwezig mocht zijn.”

Beste zorgouders, zorgverleners en anderen, ga ook naar Broos kijken! Ga alleen, met je collega’s of met zorgouders. De voorstelling is in juni nog te zien (er zijn nog kaarten!) en zal ook in 2027 weer worden gespeeld.

Het zal een belevenis worden die ook in jouw geheugen gegrift zal blijven.

Ook naar Broos?

Tickets voor Broos zijn te bestellen via Matzer Theaterproducties. Er zijn nog tickets voor de 3 laatste voorstellingen van 2026: 

  • Maandag 15 juni – Utrecht
  • Vrijdag 19 juni – Hoorn
  • Woensdag 24 juni – Utrecht

Lees meer over Broos, bestel tickets

In 2027 zal Broos opnieuw gespeeld worden in maart, april en november. 

 

Meer over / van Eline en Kim: