Waarom bestaan wij eigenlijk als Stichting Kind en Ziekenhuis?

0
466
Hester Rippen Directeur Stichting Kind en Ziekenhuis

De patiënt centraal, samen beslissen, eigen regie, zelfmanagement, de juiste zorg op de juiste plek, participatie, kinderparticipatie, gelijkwaardige partners, uitkomstgestuurde zorg, kwaliteit van leven… zomaar een rij termen in de zorg met als gemene deler dat zorggebruikers als uitgangspunt worden genomen en als gelijkwaardige personen in het zorgproces worden gezien.

Al ruim veertig jaar werkt Stichting Kind en Ziekenhuis eraan dat kinderen en hun gezinnen zich gehoord en gelijkwaardig voelen in de medische zorg in het ziekenhuis, maar ook thuis en elders. We zorgen ervoor dat de zorg wordt bedacht en uitgevoerd met kind en gezin als uitgangspunt. Hierin zien we dat we grote sprongen vooruit gemaakt hebben. Kinderen worden beter gezien, praten en beslissen steeds meer mee, ouders doen vaker mee en zijn aanwezig. Zorgprofessionals, zorgorganisaties, beroepsgroepen en de overheid vinden het belangrijk en betrekken steeds vaker (vertegenwoordigers van) zorggebruikers, oftewel de klant, al vanaf het begin.

Is ons werk nu klaar? Zijn we tevreden over hoe kind- en gezinsgericht de zorg in Nederland nu is en de positie van kind en gezin in de zorg? Nee, helaas nog niet. Sterker nog: wij zien een ontwikkeling die ons zorgen baart. Steeds meer zorgorganisaties en zorgprofessionals geven aan dat ze het nu zelf wel kunnen en ze hebben hun eigen patiënttevredenheidsonderzoek en registratie. Keurmerken en kwaliteitsstempels van patiëntenorganisaties vinden ze lastig. Ze zien de meerwaarde niet meer.

Steeds meer zorgorganisaties en zorgprofessionals geven aan dat ze het nu zelf wel kunnen en ze hebben hun eigen patiënttevredenheidsonderzoek en registratie.

Dat baart Kind & Ziekenhuis zorgen. Wij geloven in samenwerken. Zorgprofessionals hebben een uniek perspectief en wij, als kinderen en ouders, hebben ook een uniek perspectief. Alleen samen kunnen we de kindgerichte zorg nóg beter maken. En we streven hetzelfde na. Het is ook een eeuwige reis en geen doel of eindbestemming. Steeds moet je als zorgorganisaties opnieuw evalueren hoe je het beste kan samenwerken met de patiënt en zijn omgeving.

Elk commercieel bedrijf stelt zijn klant centraal en betrekt zijn klant. Is de klant niet tevreden? Dan is er geen verkoop en kan het bedrijf niet overleven. In de zorg hebben wij minder voor het kiezen. Je gaat daarheen waar de expertise is en bent afhankelijk van de zorgprofessionals die je moeten helpen om je gezondheid of de gezondheid van je kind te verbeteren. Hoe kritisch durf je dan te zijn als patiënt of ouders van een patiënt? Wij zien dat zelfs mondige ouders en tieners moeite hebben om zelf problemen aan te kaarten. Met je gelijken binnen een organisatie als Kind & Ziekenhuis deel je wel je ‘echte’ ervaringen, zonder jezelf te censureren uit angst. Wij verzamelen collectieve ervaringen in plaats van ervaringen van één kind en gezin en gebruiken ze om de zorg nóg beter aan te laten sluiten op voelbare kind- en gezinsgerichte zorg in de praktijk die echt uitgaat van wensen en behoeften van kind en gezin.

Laten we het alsjeblieft samen blijven doen! Laten we alsjeblieft onze unieke perspectieven blijven samenbrengen om echt te komen tot zorg met kind en gezin als uitgangspunt. Ten slotte staat er ook in onze Handvesten en artikel 12 van het Kinderrechtenverdrag dat kinderen het recht hebben om hun mening te geven over zaken die hen aangaan.

Hester Rippen,
Directeur Stichting Kind en Ziekenhuis