Zaterdag 18 november 2017 was het dan zover: de tweede landelijke dag van de kinderadviesraden georganiseerd door Stichting Kind en Ziekenhuis in samenwerking met WKZ. Maar liefst zestig kinderen uit acht kinderadviesraden kwamen bijeen om ervaringen uit de wisselen en te bespreken hoe zij landelijk kunnen samenwerken. Met als uiteindelijke doel: het nog beter behartigen van de belangen van het kind in het ziekenhuis. De bekende rolstoeltennisster Esther Vergeer inspireerde de adviesraden met haar verhaal over hoe je je doel bereikt en hoe samenwerking hierbij kan helpen.
Wat zijn Kinderadviesraden?
De Kinderadviesraad van het WKZ is één van de tien kinderadviesraden in Nederland die adviezen geeft aan hun eigen ziekenhuis. Een enthousiaste groep van jongens en meiden van 7-18 jaar denkt mee over hoe het in hun ziekenhuis beter kan. Het gaat in de raad niet over hun ziekte, aandoening of beperking, maar om de ideeën die er zijn om het ziekenhuis te verbeteren. Om het kinderziekenhuis te verbeteren raadplegen de medewerkers regelmatig de raad. Hester Rippen, namens Stichting Kind en Ziekenhuis: ‘Wij geloven er heilig in dat als je beleid en zorg goed wilt inrichten je diegene waarover het gaat erbij moet betrekken om resultaat te behalen. En zo kom je dan uit bij kinderparticipatie. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt zelfs dat als je kinderen betrekt bij hun eigen zorgproces ze sneller en beter zullen opknappen.’
Thema ‘Samenwerking’
Tijdens de landelijke dag stond het thema ‘Het doorbreken van muren en het gebruiken van je eigen ervaringen om positiever verandering teweeg te brengen in ziekenhuizen.’ centraal. Het thema werd nader toegelicht door Esther Vergeer. Zij had een duidelijke boodschap voor de kinderadviesraden: ‘Je staat er nooit alleen voor als je allemaal hetzelfde doel hebt.’ Esther Vergeer probeerde een link te leggen tussen haar sportcarrière en de doelen van de kinderadviesraden: ‘Je kan alleen presenteren door goed samen te werken. Dit door meer mensen samen aan tafel te krijgen en die allemaal te laten geloven dat dat ene doel de gouden plak moet zijn. We moeten daar met z’n allen voor strijden.’
Niet alleen samenwerking tussen de kinderadviesraden kwam ter sprake, maar ook de communicatie tussen zorgprofessionals. ‘Hoe kunnen zorgprofessionals nu goed samenwerken? Want kinderen hebben soms het gevoel dat ze hun verhaal steeds opnieuw moeten vertellen. De kinderen vragen zich dan af of de zorgprofessionals onderling wel met elkaar praten.’ Aldus Hester Rippen. Andere gezamenlijke ideeën die werden besproken waren onder andere operatiejasjes waar je jezelf fijn en veilig in voelt, het zien van je huisdieren en het ontbijten samen met je ouders. Esther Vergeer: ‘Dat soort ideeën waarbij ik nooit zo snel stil had gestaan. Innovatieve ideeën, dat vond ik echt tof!’
Volgens Meral Maas, lid van de kinderadviesraad WKZ, is overleggen, communiceren en met z’n allen voor één doel gaan het belangrijkste van samenwerking. Uit elke kinderadviesraad kunnen er straks ook kinderen zich vrijwillig aanmelden om samen met de andere leden uit de kinderadviesraden in de landelijke raad te komen. Zo wordt er nog meer samen overlegd en worden er ideeën uitgewisseld. Het verhaal van Esther Vergeer vindt Meral Maas vooral verrassend en inspirerend, omdat Esther Vergeer net als sommige kinderen in het WKZ een operatie onderging op jonge leeftijd en een goede boodschap heeft. ‘Dit jaar was anders dan vorig jaar, omdat we dit jaar qua doelen op dezelfde lijn zitten en het vorig jaar meer om kennismaken ging.’ Aldus Meral Maas.
Wat was opvallend aan deze dag? Volgens Hester Rippen was dat de boodschap in de vorm van een lijflied, maar ook het enthousiasme en de inzet van deze kinderen: ‘Kinderen die vanuit hun hart in de kinderadviesraden zitten omdat ze de zorg beter willen maken en veranderen. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor andere kinderen.
De boodschap: Het lijflied van KAR’s
Alles draaide op deze belangrijke dag dus om één ding: samenwerking. Zo ook tijdens de workshop waarbij er werd geleerd om samen een lied/rap te schrijven. Meral Maas vindt dit lied vooral verrassend omdat er in groepen werd samengewerkt. ‘Er kwamen allerlei thema’s naar voren die wij al eerder besproken hadden als kinderadviesraad.’ Hester Rippen: ‘Alle aspecten die van belang zijn voor de kinderen kwamen erin terug zoals; luister naar mij, ik heb een mening, ik denk graag mee, ik heb rechten en ik wil mij vrij voelen.’ Het lied werd op maandag 24 november ten gehore gebracht aan alle zorgprofessionals op het nationale congres ‘Kind- en gezinsgerichte zorg zonder muren’ van Stichting Kind en Ziekenhuis en Ronald McDonald Kinderfonds.
Beluister het lied van de Kinderadviesraden:
