Marieke is kindercoach en moeder in een zorgintensief gezin. Haar dochter heeft het syndroom van Down. Als oudersupporter in het project Ouder- en Brussupport ondersteunt ze andere ouders. “Naast mijn werk wilde ik graag vrijwilligerswerk doen. Oudersupporter zijn is voor mij perfect. Ik combineer mijn professionele kwaliteiten met mijn privé-ervaringen om mensen te ondersteunen.”
Wat voor soort vragen krijg je van ouders?
“De vragen zijn meestal zowel praktisch als emotioneel. Ouders zijn vaak op zoek naar erkenning voor hun situatie. Ze kunnen het gevoel hebben er alleen voor te staan en missen hulp bij regelzaken. Familie en vrienden begrijpen niet dat hun situatie ten koste gaat van het gezinsleven dat ze voor ogen hadden. Dat kan heel eenzaam voelen.”
“Zo had ik laatst een gesprek met twee ouders van wie een van de kinderen na een lange zoektocht eindelijk een diagnose had gekregen. De ouders voelden zich aan hun lot overgelaten: ‘Niemand snapt ons’. Tijdens het gesprek bleek dat ze niet wisten waar ze terecht konden voor hulp. Ik had die wegen al een keer bewandeld en hielp ze op weg. Dat gesprek was voldoende voor hen om zelf weer verder te kunnen.”
Hoe ben je voorbereid op je rol als oudersupporter?
“We hebben een training gevolgd waarin we veel tips en trucs kregen en gesprekstechnieken hebben geoefend. Er werd goed gekeken of je klaar bent om je ervaring in te zetten voor een ander. Dat vond ik heel zorgvuldig. Tuurlijk neem je je eigen ervaring mee, maar je helpt de ander een stapje verder.”
“Dat is het verschil tussen lotgenotencontact en support-ouders: je bent er voor de ander en niet andersom. Het kan wel voorkomen dat er bij ons iets geraakt wordt in het contact met ouders, maar daar vallen we ouders niet mee lastig. In die gevallen steunen we elkaar als supporters onderling. Dat voelt voor mij als een warm bad.”
Waarom ben je supporter geworden?
“Het geeft mij een fijn gevoel om ouders die in hetzelfde soort schuitje zitten te helpen. Het is bijzonder hoe snel dat gaat. Het hele koetjes-en-kalfjes-gebeuren slaan we over. Je gaat meteen met elkaar naar de kern omdat je weet: ik hoef me niet te schamen, want de ander maakt dezelfde soort problemen mee.”
“Ik vraag me wel eens af of mensen iets aan mijn begeleiding hebben. Laatst ontving ik een appje van ouders waarin ze schreven: ‘Dit was de eerste keer dat iemand echt naar ons luisterde. Je begreep ons en stelde de vragen waarvan je wilt dat ze worden gesteld. Wij kunnen weer door.’ Dan weet je dat het gesprek waardevol was en daar doe ik het voor!”
Ouder- en brussupporters staan voor je klaar!
Ouder of brus zijn van een zorgkind is niet makkelijk. Je staat dag en nacht klaar voor je kind, je broer of je zus, waardoor je erg moet oppassen jezelf niet te vergeten.
Ondersteuning vragen en krijgen is goed: om je hart te luchten, om weer jezelf te kunnen zijn en om jezelf innerlijk te versterken. Daarom is er het project Ouder- en Brussupport van Kind & Ziekenhuis en Ervaringskenniscentrum (Sch)ouders.
Training
Ouder- en brussupporters zijn zelf gezinsleden van een zorgkind. Ze hebben in die rol al behoorlijk wat ervaring opgedaan. Nu willen ze andere ouders en brussen graag bijstaan en begeleiden. Hiervoor hebben ze een uitgebreide training gekregen.
Wil jij als ouder of brus in contact komen met een ouder- of brussupporter die bij je past? Ga dan op schouders.nl naar het onderdeel Ouder- en Brussupport. Hier stellen alle supporters zich kort aan je voor. Op de website kun je je ook aanmelden.
Voor tieners ontwierp Muzus, samen met de TU Delft, het praatpakket ‘Opgelucht staat netjes’. Het is belangrijk dat je als tiener met iemand kan praten als iemand in je familie ziek is. Maar hoe begin je? Of hoe vraag je hiernaar? Dit dobbelspel breekt het ijs, stelt de moeilijke vragen en daagt tieners uit. Ze spelen het spel met wie zij willen, ouders, broer of zus, of juist een vriend of vriendin. Je leert met dit spel meer over elkaars thuissituatie binnen zes onderwerpen. Binnen elke categorie horen meerdere vragenvuren en iedereen doet gelijkwaardig mee. De één kan eens goed raak vragen, maar je komt er zelf ook niet zomaar vanaf. #eerlijkdelen.
Villa Pardoes bestaat uit twaalf vakantiewoningen rondom een ‘picknickplaats’. Het gebouw heeft de vorm van een slak op een bloem. Kinderen van vier tot twaalf jaar kunnen er veilig spelen, ouders kunnen lotgenoten ontmoeten, hun verhaal vertellen en ervaringen delen. Ieder kind komt één keer in aanmerking voor een gratis vakantie. “Ik kan het iedereen aanraden”, zegt Sarah. “Het is fantastisch, we zijn er bijna sprakeloos over.”